Popyt spadł o 40%, a stuletnia-firma papiernicza w Ameryce Północnej ogłosiła zamknięcie swojej fabryki papieru gazetowego, co spowodowało bezrobocie 150 osób!

Pod ciągłym wpływem rewolucji cyfrowej podstawy tradycyjnego przemysłu mediów drukowanych ulegają-bezprecedensowym wstrząsom. W czwartek czasu lokalnego-wieczna zabytek przemysłu - firma Riverton Pulp and Paper Company - oficjalnie ogłosiła, że ​​ze względu na gwałtowny spadek popytu na rynku światowym zaprzestanie wszelkiej działalności swojej papierni. Decyzja ta nie tylko oznacza, że ​​ta fabryka, która od ponad stulecia istnieje w społeczności Sandbank w Ontario, całkowicie porzuci działalność związaną z gazetami, ale także bezpośrednio prowadzi do ważnego punktu zwrotnego w karierze 150 pracowników.
Dyrektor generalny Ray Bay Pulp and Paper Company Norm Bush przyznał w wywiadzie, że była to niezwykle trudna i bolesna decyzja. Choć firma doskonale zdawała sobie sprawę z głębokich więzi emocjonalnych łączących fabrykę ze społecznością lokalną, rodzimymi partnerami, a także przedsiębiorstwami z wyższego i niższego szczebla łańcucha przemysłowego, w obliczu trudnych danych rynkowych nastroje musiały ustąpić miejsca przetrwaniu.
Z danych ujawnionych przez spółkę wynika, że ​​od chwili przejęcia tej fabryki przez Atlas Holdings w 2022 roku popyt na papier gazetowy na rynku północnoamerykańskim gwałtownie spadł, a skumulowany spadek wyniósł aż 40%. Jeszcze bardziej szokujący jest fakt, że tylko w ubiegłym roku 2025 popyt spadł o 18%, a prognozy branżowe wskazują, że w 2026 roku liczba ta będzie nadal spadać dwucyfrowo.
Bush podkreślił, że upadek rynku papieru gazetowego nie jest-krótkoterminowym wahaniem, ale-długoterminowym i nieodwracalnym spadkiem systemowym. Wraz z powszechnym przyjęciem alternatyw elektronicznych, środek rozpowszechniania informacji przeszedł fundamentalną transformację. Obecnie słabe ceny rynkowe nie są w stanie całkowicie pokryć wysokich kosztów produkcji. Firmy, nie widząc nadziei na ożywienie, mogą jedynie odciąć sobie broń i szukać przetrwania, całkowicie wycofując się z branży papieru gazetowego. Obecnie najważniejszym priorytetem fabryki jest zapewnienie wsparcia przejściowego dla 150 pracowników dotkniętych chorobą. Choć niektórzy pracownicy mają prawo do przenoszenia stanowisk, mogą przenieść się na inne stanowiska produkcyjne w fabryce. Jednak w przypadku większości rodzin ta niepewność nadal ma ogromny wpływ psychologiczny.
Jednak trudna sytuacja Raywick Pulp and Paper Company odzwierciedla jedynie mikrokosmos „zimy”, która dotknęła przemysł leśny w Ontario i całej Ameryce Północnej. W tym samym czasie, gdy firma Raywick ogłosiła wstrzymanie produkcji, łańcuch ekologiczny leśnictwa w regionie doznał serii ciosów. Wiadomość o wstrzymaniu produkcji otrzymał także tartak Ignes, należący do Domtaru. Oczekuje się, że fabryka zostanie oficjalnie zamknięta w połowie-marca tego roku, po zakończeniu przetwarzania istniejących zapasów kłód. Spowoduje to bezrobocie około 25 pracowników. Tymczasem tartak w Earl Falls of Interfor stoi w martwym punkcie od października ubiegłego roku, a celulozownia w Treelace Bay od początku 2024 r. ma czas nieokreślony wstrzymanie produkcji.
Przyczyn tego przewrotu w branży jest wiele. Oprócz zaniku popytu terminalowego, pogorszenie warunków handlu międzynarodowego jeszcze pogorszyło sytuację. Obecnie cła nałożone przez Stany Zjednoczone na import kanadyjskiego drewna iglastego wzrosły do ​​zdumiewającego 45%. Wysokie bariery celne, słaby popyt rynkowy i zmienne ceny surowców popchnęły wielu producentów na skraj upadku.
Wesley Ridler, przedstawiciel Kanadyjskiego Związku Hutników, zwrócił uwagę, że w małych gminach, w których nie ma innych dużych pracodawców, zamknięcie tartaku często oznacza załamanie się podstawy ekonomicznej całej społeczności. Ten wpływ społeczny jest znacznie głębszy niż straty finansowe pokazane w raportach.
W obliczu ciągłej fali przestojów w produkcji, rząd również znajduje się pod dużą presją. Kevin Holland, przedstawiciel prowincji z okręgu wyborczego Leaside-Attico-Cambridge, wyraził ubolewanie z powodu decyzji przedsiębiorstw i ogłosił, że w Ontario uruchomiono „Centrum Ochrony Pracowników i Przemysłu”, aby zapewnić kompleksowe wsparcie w zakresie ponownego-zatrudnienia grupom dotkniętym problemem. Jednocześnie rząd prowincji zdecydowanie wzywa rząd federalny do niezwłocznego wykorzystania obiecanych wcześniej środków pomocy dla przemysłu w celu zaspokojenia pilnych potrzeb przemysłu produktów leśnych.
W rozpaczliwej sytuacji firma Ray Bay Pulp and Paper Company również próbuje znaleźć promyk nadziei poprzez transformację. Z doniesień wynika, że ​​chociaż firma zamknęła linię do produkcji papieru gazetowego, nadal będzie kontynuować działalność w swojej jednoliniowej-celulozowni kraft z drewna iglastego i będzie nadal sprzedawać energię odnawialną do sieci energetycznej Ontario. Bush ujawnił, że firma planuje współpracować z rządem w celu zbadania wykonalności modernizacji i renowacji istniejącego sprzętu papierniczego. Przyszłym kierunkiem może być przejście na produkcję bardziej opłacalnej ekonomicznie tektury papierowej (tj. materiałów opakowaniowych z płyty pilśniowej) lub innych produktów o wysokiej-wartości dodanej-.
„Mamy najlepszy sprzęt-do produkcji papieru i zespół techniczny w Ameryce Północnej” – Bush wyraził ostrożny optymizm, patrząc w przyszłość. Podkreślił jednak również, że ta transformacja biznesowa to długoterminowy-projekt strategiczny, który może zająć od trzech do czterech lat i wiązać się z ogromną inwestycją o wartości kilkuset milionów dolarów. W obecnym otoczeniu gospodarczym jest to bardziej-długoterminowa wizja niż natychmiast wykonalny plan.
Dla mieszkańców północno-zachodniego regionu Ontario kominy tych fabryk były kiedyś symbolami dobrobytu. Ale teraz częściej stają się wspomnieniami bólu transformacji przemysłu. Od świetności ery mediów drukowanych po wymuszone wyjście z transformacji cyfrowej, od korzyści płynących z wolnego handlu po okowy barier celnych – zmagania i wybory gigantów leśnych dokładnie odzwierciedlają migawkę drastycznego przekształcenia globalnego krajobrazu przemysłowego. Jak znaleźć nowe punkty wzrostu na ruinach tradycyjnego przemysłu i jak odbudować zatrudnienie na jałowej ziemi, gdzie zanikł popyt, będzie poważnym wyzwaniem, przed którym te przedsiębiorstwa i samorządy będą musiały stawić czoła w nadchodzących latach.